Mongolia


Witaj na moim blogu poświęconym Mongolii – miejscu, które zawładnęło moją wyobraźnią i sercem. To nie tylko geograficzny środek Azji, ale także duchowa oaza dla tych, którzy pragną poczuć prawdziwą wolność, ciszę nieskończonych stepów i gościnność ludzi, którzy żyją w zgodzie z naturą i tradycją.

Na tych stronach zabiorę Cię w podróż przez kraj Czyngis-chana – od jurt nomadów po nowoczesne ulice Ułan Bator, od pieśni morin chuur po surowe piękno pustyni Gobi. Odkryjesz, jak wygląda codzienne życie wśród wielbłądów, koni i szamańskich opowieści.

Jeśli marzysz o podróży na koniec świata albo po prostu chcesz na chwilę oderwać się od codzienności, jesteś w dobrym miejscu. Zapraszam Cię do wspólnego odkrywania Mongolii – autentycznej, dzikiej i zaskakującej.


Historia Mongolii

Mongolia – kraj o surowym pięknie, niekończących się stepach i duchu wolności. Ale przede wszystkim – ojczyzna jednej z najpotężniejszych cywilizacji w historii świata. To właśnie stąd wyruszył Chingis-chan, aby stworzyć imperium sięgające od wybrzeży Korei po serce Europy. Cofnijmy się do początków tej fascynującej krainy.

Na początku XIII wieku Temudżyn zjednoczył koczownicze klany i przyjął tytuł Chingis-chana. W ciągu kilkudziesięciu lat stworzył największe imperium lądowe w historii – Imperium Mongolskie, sięgające od Pacyfiku po Europę Środkową. Jego potomkowie (m.in. Kubilaj-chan) rządzili Chinami, Persją, Rusią i Azją Środkową. Powstała epoka zwana Pax Mongolica – czas względnego pokoju i rozwoju handlu na Jedwabnym Szlaku.

Po rozpadzie imperium (XIV w.), Mongolia uległa rozdrobnieniu i coraz częściej znajdowała się pod wpływem sąsiadów – szczególnie Chin. Od XVII wieku kontrolę przejęła dynastia Qing (chińska), która podporządkowała Mongolię Pekinowi.

Na początku XX wieku, gdy Chiny przeżywały chaos po upadku monarchii, Mongolia ogłosiła niepodległość (1911). Jednak dopiero po rewolucji rosyjskiej i interwencji sowieckiej (1921), Mongolia stała się ludową republiką, a faktycznie satelitą ZSRR. W tym czasie zniszczono wiele klasztorów, a buddyjskie elity poddano represjom.

Po upadku ZSRR w 1990 roku Mongolia pokojowo przeszła na demokrację parlamentarną i gospodarkę rynkową. Dziś to kraj łączący tradycję koczowniczą z nowoczesnością, balansujący między Rosją, Chinami i Zachodem.


Co warto zobaczyć w Mongolii?

Do najciekawszych atrakcji Mongolii zaliczyć można stolicę Ułan Bator oraz okolicę (tę bliską i daleką). Lubię zawsze zwiedzać stolice odwiedzanych państw a Ułan Bator to ewenement gdyż miasto to zamieszkane jest przez prawie 50% ludności kraju, a dokładniej 44%. Jest to ewenement na skalę światową.

Miasto jest nie tylko centrum politycznym i gospodarczym, ale także kulturalnym sercem kraju. O samym Ułan Bator napiszę więcej osobno. Bo warto. Jest tam co zwiedzać. Zajmijmy się okolicznymi atrakcjami.

Na pd-wschód od stolicy znajduje się największy na świecie posąg jeźdźca na koniu. Mowa o Kompleksie Chingis-chana. Pomnik ma 40 metrów wysokości. Wewnątrz znajduje się kawiarnia oraz sklep z pamiątkami. Więcej można przeczytać tutaj.

Kolejną atrakcją jest Park Narodowy Gorchi-Tereldż. Park posiada piękne doliny, formacje skalne (np. słynny „żółw”). Można przenocować w parku w jurcie oraz pojeździć konno po parku. Park jest niedaleko Kompleksu Chingis Chana. Można do niego dojechać autobusem, który odjeżdża codziennie o 16:00 z centrum miasta, z przystanku Durven Zam na Peace Avenue. Cena biletu to 2500MNT czyli 2.50PLN.

Skała Żółwia w Parku Narodowym Gorchi-Tereldż. Jurty przy skale.

Karakorum i Klasztor Erdene Zuu: Dawna stolica Imperium Mongolskiego. Choć z samego miasta niewiele zostało, znajduje się tu klasztor Erdene Zuu – najstarszy zachowany klasztor buddyjski w Mongolii, otoczony murem ze 108 stupami.

Warto odwiedzić Mongolię aby zobaczyć cud natury Pustynię Gobi. Jest to jedna z największych pustyń świata. Koniecznie trzeba zobaczyć Śpiewające Wydmy (Khongoryn Els) oraz Płonące Klify (Bayanzag), gdzie odkryto pierwsze jaja dinozaurów. Warto też odwiedzić Wąwóz Sępów (Yolyn Am), w którym lód utrzymuje się często nawet latem.

Innym cudem natury w Mongolii jest Jezioro Chubsuguł nazywane „Błękitną Perłą Mongolii” lub „Młodszym bratem Bajkału”. To drugie co do wielkości w kraju krystalicznie czyste jezioro otoczone tajgą, idealne dla miłośników trekkingu i poznanie kultury hodowców reniferów.

Dolina rzeki Orchon: wpisana na listę UNESCO.


Informacja

Polacy nie potrzebują wiz jadąc do Mongolii. Warunkiem jest cel turystyczny.

Rząd Mongolii przedłużył program zwolnienia z obowiązku wizowego dla obywateli wielu krajów (w tym Polski), co pozwala na swobodne podróżowanie w celach krajoznawczych. Oto najważniejsze szczegóły dotyczące wjazdu:

  • Cel podróży: Ruch bezwizowy dotyczy wyłącznie turystyki.
  • Czas pobytu: Możesz przebywać na terytorium Mongolii do 30 dni.
  • Wymagany dokument: Paszport, który musi być ważny przez co najmniej 6 miesięcy od daty wjazdu do kraju. Wjazd na podstawie dowodu osobistego nie jest możliwy.
  • Obowiązek rejestracji: Choć wiza nie jest wymagana, osoby planujące pobyt dłuższy niż 30 dni lub udające się tam w celach innych niż turystyczne (np. praca, studia), muszą ubiegać się o odpowiednią wizę lub zezwolenie. Przy pobytach turystycznych warto pamiętać o obowiązku rejestracji (można to zrobić elektronicznie przez aplikację e-Mongolia), jeśli wymaga tego aktualna procedura imigracyjna.
error: Treść jest chroniona !!